«سبز در سبز» نام یکی از الحان باربدی موسیقی ایران باستان است. در سال 78 یک گروه موسیقی این نام را برای خود برگزید و تا امسال با این نام کار کرد. این گروه 28 و 29 آبان ماه کنسرت دارد. ولی به گزارش «مهر» یک شرط برای اجرای کنسرتشان گذاشته شده. آنها باید پس از 10 سال نامشان را تغییر دهند تا اجازه کنسرت داشته باشند. لذا نام گروهشان را به «آزاده حجت» تغییر دادهاند.
نام اداری
از: فلانجا
به: همه جا
نظر به اینکه مطربی معلومالحال موسوم به «باربد» که وابستگی و سرسپردگی و خودفروختگیاش به دربار پادشاهان از جمله خسرو پرویز، شهره خاص و عام است نام یکی از الحان موسیقیاش را «سبز در سبز» گذاشته و معلوم نیست منظورش کدام سبز در کدام سبز است و باتوجه به اینکه بعید نیست این «سبز در سبز» خودش یک اسم رمز تازه برای اغتشاشات باشد. لذا علاوه بر لزوم کلیه نهادهای ذیربط و غیر ذیربط باید لزوماً این نام تغییر یابد. علاوه بر آن تغییرات زیر نیز پیشنهاد میشود. البته مستحضرید که پیشنهاد ما، پیشنهادی لازمالاجرا میباشد.
گوجه سبز - گوجه غیرسیاسی
توضیح: باتوجه به اینکه گوجه فرنگی در دولت نهم کاملاً مورد بهرهبرداری سیاسی قرا گرفت در جهت ضربه زدن به دولت.
کوکو سبزی - کوکوی سیبزمینی بدون سیبزمینی
توضیح: باتوجه به عنایت خاص دولت به «سیبزمینی» که از محصولات استراتژیک کشاورزی به شمار میرود، عیبی ندارد که در نام کوکوی فوقالذکر دو بار از سیبزمینی استفاده شود.
سبزوار - بزرگوار
توضیح: با عنایت به استقبال شایان اهالی سبزوار سابق از مقام منیع ریاست جمهوری در سفرهای استانی و بزرگواری خاصی که مردم آن شهر نشان دادند، تغییرنام فوق ضروری است.
حمید سبزواری - حمید بزرگواری
توضیح: ر. ک به «سبزوار»
آدمهای سبزه - آدمهای قهوهای
توضیح: بر همگان واضح و مبرهن است که کسانی که رنگ چهرهشان کمی قهوهای است به اشتباه «سبزه» خوانده میشوند. که البته این اشتباه در اصل خدعه و نیزنگ بیگانگان است و به نوعی اسم رمزی برای اغتشاشات است وگرنه چرا باید به آدم «قهوهای» بگویند: «سبزه»؟!
عمو سبزیفروش - عنصر معلومالحال
توضیح: نامبرده به شهادت ترانهای مبتذل شخصی معلومالحال است وگرنه چه لزومی داشت در جواب خانمی که با اسم رمز: «من ترب میخوام» او را دعوت به بیاخلاقی و روابط کوتاهمدت میکند، بگوید: «بعله»؟!
قورمهسبزی - قورمه ملی
توضیح: نظر به اینکه اهتمام به امور ملی بسیار مهم است و از قضا غذای فوقالذکر از غذاهای ملی ما ایرانیان است. این تغییر نام مستحسن است.
شرکت توسعه فضای سبز شهرداری تهران - شرکت توسعه فضای قهوهای شهرداری تهران
توضیح: ندارد.
زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد - زبان سرخ سر قورمه ملی میدهد بر باد
توضیح: نظر به اینکه سری که بر باد میرود، بوی قورمهسبزی میدهد و با عنایت به توضیح بالا، این تغییر نیز لازمالاجراست.
نظرات ()اى خشمِ به جان تاخته، توفانِ شرر شو
اى بغضِ گل انداخته، فریادِ خطر شو
اى روىِ برافروخته, خود پرچمِ ره باش
اى مشتِ برافراخته, افراخته ترشو
اى حافظِ جانِ وطن، از خانه برون آى
از خانه برون چیست که از خویش به در شو
گر شعله فرو ریزد، بشتاب و میندیش
ور تیغ فرو بارد، اى سینه سپر شو
خاکِ پدران است که دستِ دگران است
هان اى پسرم، خانه نگهدارِ پدر شو
دیوارِ مصیبت کده ىِ حوصله بشکن
شرم آیدم از این همه صبرِ تو، ظفر شو
تا خود جگرِ روبهکان را بدرانى
چون شیر درین بیشه سراپاى،جگر شو
مسپار وطن را به قضا و قدر اى دوست
خود بر سرِ آن، تن به قضا داده، قدر شو
فریاد به فریاد بیفزاى، که وقت است
در یک نفسِ تازه اثرهاست، اثر شو
ایرانىِ آزاده! جهان چشم به راه است
ایران ِکهن در خطر افتاده، خبر شو
مشتى خس و خارند، به یک شعله بسوزان
بر ظلمتِ این شامِ سیه فام، سحر شو
فریدون مشیری
نظرات ()هی بازیگر ! گریه نکن ! ما همه مون مثل همیم
صبحا که از خواب پا میشیم ، نـقـاب به صورت می زنیم
یکی معلم میشه و یکی میشه خونه به دوش
یکی ترانه ساز میشه ، یکی میشه غزل فروش
کهنه نقاب زندگی ، تا شب رو صورتهای ماست
گریه های پشت نقاب، مثل همیشه بی صداست
هر کسی هستی یه دفعه، قد بکش از پشت نقاب
از رو نوشته حرف نزن، رها شو از پیله خواب
نقش یک دریچه رو، رو میله قفس بکش
برای یک بار که شده، جای خودت نفس بکش
کاشکی می شد تو زندگی ،ما خودمون باشیم و بس
تنها برای یک نگاه ، حتی برای یک نفس
تا کی به جای خود ما ،نقاب ما حرف بزنه
تا کی سکوت و رجز زدن، نقش نمایش منه
می خوام همین ترانه رو، رو صحنه فریاد بزنم
نـقـابـم رو پاره کنم، جای خودم داد بزنم
نظرات ()
نظرات () نظرات ()شنیده بود که خدا آن بالاست و عمری دیده بود که دستها رو به آسمان قد میکشد.
پس هر شب از پلههای آسمان بالا میرفت،
ابرها را کنار میزد، چادر شب آسمان را میتکاند.
ماه را بو میکرد و ستارهها را زیر و رو.
او میگفت: خدا حتماً یک جایی همین جاهاست.
و دنبال تخت بزرگی میگشت به نام عرش؛ که کسی بر آن تکیه زده باشد.
او همه آسمان را گشت اما نه تختی بود و نه کسی.
نه رد پایی روی ماه بود و نه نشانهای لای ستارهها.
از آسمان دست کشید، از جستوجوی آن آبی بزرگ هم.
آن وقت نگاهش به زمین زیر پایش افتاد.
زمین پهناور بود و عمیق. پس جا داشت که خدا را در خود پنهان کند.
زمین را کند، ذرهذره و لایهلایه و هر روز فروتر رفت و فروتر.
خاک سرد بود و تاریک و نهایت آن جز یک سیاهی بزرگ چیز دیگری نبود.
نه پایین و نه بالا، نه زمین و نه آسمان. خدا را پیدا نکرد.
اما هنوز کوهها مانده بود. دریاها و دشتها هم.
پس گشت و گشت و گشت.
پشت کوهها و قعر دریا را، وجب به وجب دشت را.
زیر تکتک همه ریگها را.
لای همه قلوه سنگها و قطرهقطره آبها را.
اما خبری نبود، از خدا خبری نبود.
ناامید شد از هر چه گشتن بود و هر چه جستوجو.
آن وقت نسیمی وزیدن گرفت.
شاید نسیم فرشته بود که میگفت خسته نباش که خستگی مرگ است.
هنوز مانده است، وسیعترین و زیباترین و عجیبترین سرزمین هنوز مانده است.
سرزمین گمشدهای که نشانیاش روی هیچ نقشهای نیست.
نسیم دور او گشت و گفت: اینجا مانده است، اینجا که نامش تویی.
و تازه او خودش را دید، سرزمین گمشده را دید.
نسیم دریچه کوچکی را گشود، راه ورود تنها همین بود.
و او پا بر دلش گذاشت و وارد شد.
خدا آنجا بود.
بر عرش تکیه زده بود و او تازه دانست عرشی که در پی اش بود.
همینجاست.
سالها بعد وقتی که او به چشمهای خود برگشت.
خدا همه جا بود؛ هم در آسمان و هم در زمین.
هم زیر ریگهای دشت و هم پشت قلوهسنگهای کوه،
هم لای ستارهها و هم روی ماه.
نظرات ()آینهاى درون تابوت قرار داده شده بود و هر کس به درون تابوت نگاه مىکرد، تصویر خود را مىدید. نوشتهاى نیز بدین مضمون در کنار آینه بود: "تنها یک نفر وجود دارد که مىتواند مانع رشد شما شود و او هم کسى نیست جز خود شما. شما تنها کسى هستید که مىتوانید زندگىتان را متحوّل کنید. شما تنها کسى هستید که مىتوانید بر روى شادىها، تصورات و موفقیتهایتان اثر گذار باشید. شما تنها کسى هستید که مىتوانید به خودتان کمک کنید. زندگى شما وقتى که رئیستان، دوستانتان، والدینتان، شریک زندگیتان یا محل کارتان تغییر مىکند، دستخوش تغییر نمىشود. زندگى شما تنها فقط وقتى تغییر مىکند که شما تغییر کنید، باورهاى محدود کننده خود را کنار بگذارید و باور کنید که شما تنها کسی هستید که مسئول زندگی خودتان می باشید. مهمترین رابطه ای که در زندگی میتوانید داشته باشید، رابطه با خودتان است. خودتان را امتحان کنید، مواظب خودتان باشید. از مشکلات، غیرممکن ها و چیزهای از دست داده نهراسید. خودتان و واقعیتهاى زندگى خودتان را بسازید. دنیا مثل آینه است، انعکاس افکارى که فرد قویاً به آنها اعتقاد دارد را به او باز مىگرداند. تفاوتها در روش نگاه کردن به زندگى است."
نظرات ()پسر اول در زمستان، دومی در بهار، سومی در تابستان و پسر چهارم در پاییز به کنار درخت رفتند.
سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که بر اساس آنچه دیده بودند درخت را توصیف کنند .
پسر اول گفت: درخت زشتی بود، خمیده و در هم پیچیده.
پسر دوم گفت: نه.. درختی پوشیده از جوانه بود و پر از امید شکفتن.
پسر سوم گفت: نه.. درختی بود سرشار از شکوفه های زیبا و عطرآگین.. و باشکوهترین صحنه ای بود که تابه امروز دیده ام.
پسر چهارم گفت: نه!!! درخت بالغی بود پربار از میوه ها.. پر از زندگی و زایش!
مرد لبخندی زد و گفت: همه شما درست گفتید، اما هر یک از شما فقط یک فصل از زندگی درخت را دیده اید!
شما نمیتوانید درباره یک درخت یا یک انسان براساس یک فصل قضاوت کنید: همه حاصل انچه هستند و لذت، شوق و عشقی که از زندگیشان برمی آید فقط در انتها نمایان میشود، وقتی همه فصلها آمده و رفته باشند!
اگر در " زمستان" تسلیم شوید، امید شکوفایی " بهار" ، زیبایی "تابستان" و باروری "پاییز" را از کف داده اید!
مبادا بگذاری درد و رنج یک فصل زیبایی و شادی تمام فصلهای دیگر را نابود کند!
زندگی را فقط با فصلهای دشوارش نبین ؛
در راههای سخت پایداری کن: لحظه های بهتر بالاخره از راه میرسند!
همیشه همینطوری نمی مونه . زندگی گلابی تر از این حرفاست!
نظرات () نظرات ()
استادی درشروع کلاس درس ، لیوانی پراز آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببینند.بعد از شاگردان پرسید: به نظر شما وزن این لیوان چقدر است ؟ شاگردان جواب دادند 50 گرم استاد گفت : من هم بدون وزن کردن ، نمی دانم دقیقا“ وزنش چقدراست . اما سوال من این است : اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم ، چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ شاگردان گفتند : هیچ اتفاقی نمی افتداستاد پرسید خوب ، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم ، چه اتفاقی می افتد؟ یکی از شاگردان گفت : دست تان کم کم درد میگیرد حق با توست . حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه ؟ شاگرد دیگری جسارتا“ گفت : دست تان بی حس می شود عضلات به شدت تحت فشار قرار میگیرند و فلج می شوند . و مطمئنا“ کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدنداستاد گفت : خیلی خوب است . ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است ؟ شاگردان جواب دادند : نه پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می شود ؟ درعوض من چه باید بکنم ؟شاگردان گیج شدند . یکی از آنها گفت : لیوان را زمین بگذاریداستاد گفت : دقیقا“ مشکلات زندگی هم مثل همین است اگر آنها را چند دقیقه در ذهن تان نگه دارید اشکالی ندارد . اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید ، به درد خواهند آمد اگر بیشتر از آن نگه شان دارید ، فلج تان می کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود .فکرکردن به مشکلات زندگی مهم است . اما مهم تر آن است که درپایان هر روز و پیش از خواب ، آنها را زمین بگذارید به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرند هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هرمسئله و چالشی که برایتان پیش می آید ، برآییددوست من ، یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذاری زندگی همین است
نظرات ()مشخصات نویسنده
آرشیو وبلاگ
مطالب اخیر
لینکستان
امکانات جانبی
